„მუსტანგ შელბი GT500-ის“ საიდუმლო სუპერკომპიუტერებსა და 3D-ტექნოლოგიაშია

„მუსტანგ შელბი GT500-ის“ გაყიდვები წლის მეორე ნახევარში დაიწყება და ეს ამ მოდელის ისტორიაში, ყველა დროის ყველაზე ტემპერამენტიანი, აეროდინამიკურად დახვეწილი არასარბოლო „მუსტანგი“ იქნება. ამ ყველაფრის მიღწევაში კი „ფორდ პერფორმენსის“ ინჟინრებს სუპერ კომპიუტერები და 3D ბეჭდვის ტექნოლოგია დაეხმარა.

პროექტირების პროცესში, „ფორდ პერფორმენსის“ ინჟინრები ფართოდ იყენებდნენ რბოლებში დაგროვილ გამოცდილებას და მოქმედებდნენ, როგორც ვირტუალური სარბოლო გუნდი. ისინი ასეულობით დეტალს და კვანძს ტესტირებას უტარებდნენ როგორც ციფრული ტექნოლოგიების გამოყენებით, ასევე რეალურადაც.

„ფორდ პერფორმენსის“ ინჟინერი მეტ ტიტუსი ამბობს, რომ პირველი პროტოტიპის შექმნამდე კარგა ხნით ადრე, ციფრული ტექნოლოგიების გამოყენებით, რამდენიმე დიზაინი და კონსტრუქცია დამუშავდა, რომლებიც ინჟინერთა რამდენიმე ჯგუფმა განიხილა და ამის შემდეგ დაიწყო პირველ პროტოტიპზე მუშაობა. ამან არამხოლოდ გაზარდა საინჟინრო სამუშაოების ეფექტურობა, არამედ მკვეთრად შეამცირა ის დრო, რომელიც GT500-ის შემუშავებას დასჭირდა. რა თქმა უნდა, შემცირდა ხარჯებიც.

„მუსტანგ შელბი GT500-ის“ ჩაჭიდბის ძალის გასაზრდლად და გაგრილების ეფექტურობის გასაუმჯობესებლად, ავტომობილის ძარის ზედაპირის ყოველ კვადრატულ მილიმეტრს მნიშვნელობა ენიჭება. ამისთვის კომპანიამ თავისი ერთ-ერთი ყველაზე უკეთ აღჭურვილი, კონკორდის (შტატი ჩრდილოეთ კაროლინა) ტექნიკური ცენტრი და 3D ტექნოლოგიებით ეკიპირებული, რედფორდის (შტატი მიჩიგანი) მოწინავე საწარმოო ცენტრი გამოიყენა. მაქსიმალური დატვირთვით იმუშავა მიჩიგანის და უინდშირის აეროდინამიკურმა გვირაბებმა.

ციფრული ტექნოლოგიების ფართოდ გამოყენების მიუხედავად, ავტომობილის პროტოტიპებს ტესტები შეერთებული შტატების სხვადასხვა სარბოლო ტრეკზე ჩაუტარდა.

ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევა იყო 700-ცხენისძალიანი აგრეგატის ეფექტური გაგრილება, როცა ის მაქსიმალური დატვირთვით მუშაობს. ამ დროს საჭიროა, რომ გაგრილების სისტემამ ძრავს 230 კილოვატი თბური ენერგია მოაშოროს. წარმოდგენისთვის ენერგიის ეს მოცულობა, ათეულობით სახლის გათბობას უზრუნველყოფს. გარდა ამისა, მკვეთრი შენელებისას, სამუხრუჭე სისტემა დამატებით 100 კილოვატ 

თბურ ენერგიას გამოჰყოფს. ინჟინრებმა ფართოდ გამოიყენეს ჰაერის ნაკადების 3D-სიმულირების მეთოდოლოგია, რამაც მათ გაგრილების მაქსიმალურად ეფექტური სისტემის შექმნის საშუალება მისცა. ამასთან, მინიმუმამდე შემცირდა წინა ნაწილში ამწევი ძალა და ჰაერის ნაკადის წინააღმდეგობა.

გაგრილების და აეროდინამიკის მაქსიმალური ეფექტურობის მისაღწევად, ინჟინრებმა 3D ტექნოლოგიებით, 500-ზე მეტი ვერსიის ანალიზი ჩაატარეს. ყველაზე ოპტიმალური ვარიანტები, შასის სიმულატორებზე გატესტეს. რეალური ტესტირებისთვის მზადების დრო მკვეთრად შეამცირა 3D-ბეჭდვის ტექნოლოგიების გამოყენებამ. ტესტირების პროცესში, საჭიროებისას წუთებში ხდებოდა ამათუიმ დეტალის მოდიფიცირება და ხელახალი ტესტირება. ასევე ძალიან მოკლე დროში ხერხდებოდა ცალკეული დეტალების რამდენიმე ვარიანტის დამზადება და ტესტირება.

ინჟინერთა ერთ-ერთი დიდი მიღწევაა ის, რომ 320 კმ/სთ სიჩქარეზე, უკანა ბორბლებზე აეროდინამიკური დატვირთვა 226 კილოგრამს აღწევს. ამით, ეს არის ყველაზე დიდი აეროდინამიკური დატვირთვა საგზაო „მუსტანგისთვის“. უკანა სპოილერს აეროდინამიკოსების ჯგუფი „სვინგს“ უწოდებს, რადგან მას აქვს ჰიბრიდული დანიშნულება ანტი ფრთასა და სპოილერს შორის. ეს დეტალი უნიკალური ფორმით გამოირჩევა და არის ციფრული სიმულაციების შედეგად შექმნილი და დახვეწილი პროდუქტი. ზემოთ დასახელებული დატვირთვიდან, 172 კილოგრამს სწორედ „სვინგი“ გამოიმუშავებს.